يکصد ميليارد و نهصد و نود و نه ستاره وجود دارد بي چون و

چرا مي پذيرد. اما اگر در پارکي ببيند روي نيمکتي نوشته اند:

رنگي نشويد, فورا انگشت خود را به نيمکت مي کشد تا مطمئن

شود

 انسانها مجموعه ای از خوبيها و بديها هستند مهم اينه كه تو

كدوم قسمت از وجودشون رو فعا نگو ديگران آدمهای بدی هستن

بگو من بد برخورد كردم

پروردگارا! آنگاه که ابرها در آسمان پاره پاره می شوندتورا

صدا می زنم و در آن لحظه کای تو را می گوید تو را می خوانم

نگاه کن ای مهربان خدایم،که این بنده ی نا چیز تمام نگاهش به

توست

نداي تو را مي‌شنوم

كه مرا به سكوت درون مي‌خواند

حضورت را حس مي‌كنم

و در مي‌يابم كه در هر چه روي مي‌دهد

حكمت تو نهفته است

خداوندا!

مرا خردي بخش

كه شكست را توقف ندانم

دانشي بخش

تا دريابم راه موفقيت

از ميان شكست‌ها مي‌گذرد

پاكم ساز

تا با قلب خود درگاهت را

بوسه باران كنم

با نگاه زردشون ، دل بهارو میشکنن

لهجه ی سلامشون ، بوی خدافظی میده

دل نازکم از این آدما خیلی رنجیده

میدون مسابقس ، بازیه دل شکستنه

قهرمان میشه با سر، هر کسی نارو بزنه

میون این آدما ، چطور باید بُر بخورم

مثل ابرا بازم از ، بارون دلتنگی پُرم

تو که درس کینه رو ، مشغول دوره کردنی

نگا کن دلت شده ، رنگ سیاهه روشنی

کاش دوباره حرفی از عاشقی در میون باشه

هر کی هر چی که میگه ، تو دلشم همون باشه

کاشکی آدما با هم یه ذره مهربون بشن

فصل پیوند گُلاس ، کاش همه باغبون بشن

میدون مسابقس بازیه دل شکستنه

قهرمان میشه با سر هر کسی نا رو بزنه...



قصه داره تموم میشه ، مثل تموم قصه ها

فقط واسم دعا کنین ، اول خدا بعدم شما....

دستي افشان،تازسرانگشتانت صدقطره چكد،هرقطره

شودخورشيدي باشدكه به صدسوزن نور،شب مارا بكند روزن

روزن. ما بي تاب،ونيايش بي رنگ.ازمهرت لبخندي كن،بنشان

برلب ماباشدكه سرودي خيزد در خورد نيوشيدن تو.

ما هسته ي پنهان تماشاييم.ز تجلي ابري كن،بفرست،كه ببارد بر

سر ما باشد كه به شوري بشكافيم،باشدكه بباليم و به خورشيد تو

پيونديم.

ما جنگل انبوه دگرگوني  از آتش اخگر برگير، بر هم تاب،برهم

پيچ:شلاقي كن،وبزن برتن ما

باشد كه ز خاكسترما،درما،جنگل يكرنگي بدر آرد سر.

چشمان بسپرديم،خوابي لانه گرفت.

نم زن برچهره ما

باشد كه شكوفا گردد زنبق چشم، وشودسيراب از تابش تو،وفرو

افتد.

بينايي ره گم كرد.

ياري كن،وگره زن نگه ما وخودت باهم باشد كه تراود درما،همه

تو.

ما چنگيم : هر تار از ما دردي،سودايي.

زخمه كن ار آرامش ناميرا،ما را بنواز

باشد كه تهي گردد ،آكنده شويم از والا«نت» خاموشي

آيينه شديم ،ترسيديم از هرنقش.

خود را در ما بفكن

باشد كه فرا گيرد هستي ما را،ودگر نقشي ننشيند در ما.

هرسو مرز ،هر سو نام .

رشته كن از بي شكلي،گذران از مرواريد زمان ومكان باشد كه

بهم پيوندد همه چيز، باشد كه نماند مرز،كه نماند نام.

اي دور از دست ! پر تنهايي خسته است.

گه گاه شوري بوزان

باشد كه شيار پريدن در تو شود خاموش.

                                             راز گل سرخ

«كار ما نيست شناسايي راز گل سرخ

كار ما شايد اين باشد

كه در افسون گل سرخ شناور باشيم »

                                     سالشمار زندگي سهراب سپهري

15خرداد 1307                    تولد در كاشان

خردادماه 1319                    به پايان رساندن دوره شش ساله ابندايي در دبستان                         

                                       خيام،كاشان

خردادماه 1322                    به پايان رساندن دوره اول دبيرستان در دبيرستان

پهلوي سابق

آذرماه 1325                      استخدام در ادارۀ فرهنگ (آموزش

وپرورش)،كاشان

شهريور ماه 1327 استعفا از اداره فرهنگ كا شان                         

شهريور ماه 1327 شركت در امتحانات ششم ادبي وگرفتن ديپلم كامل دوره دبيرستان

مهرماه 1327 اغاز تحصيل در دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران

1327 استخدام در شركت نفت ،تهران

1328

 استعفا از شركت نفت پس از هشت ماه كار

1330

انتشار اولين مجموعه اشعار با عنوان «مرگ رنگ»

خردادماه 1332 به پايان رساندن دوره نقاشي دانشكده هنرهاي زيبا ودريافت ليسانس ا

حراز رتبه اول ودريافت درجه اول علمي

خوش مقصد باشی